Zo sprak wethouder Lubbinge in een uitzending van Slag om Nederland. Hij doelde hiermee op de macht van de projectontwikkelaars en in zijn geval Corio. Nieuwegein is al meer dan tien jaar bezig om een monsterwinkelcentrum te realiseren. Wat er van de oorspronkelijke plannen terecht zal komen is onbekend, zeker met de economische crisis die nu speelt. In de genoemde uitzending wordt ingegaan op de wijze waarop gemeenten zich als trekpleister voor de regio willen profileren. Iedereen moet van heinde en verre naar dat ene winkelcentrum komen. Alleen…. Dat doen alle gemeenten!

Er is geen afstemming tussen de gemeenten, sterker nog, ze beconcurreren elkaar en kijken alleen naar het eigenbelang. Wat is het gevolg: vaak komen die winkelcentra later in verval, omdat een ander centrum geopend wordt en daar weer alle aandacht naar toe gaat. De uitzending geeft daar voorbeelden van. Ondertussen zijn de winkeliers die het nog volhouden, overgeleverd aan een projectontwikkelaar die torenhoge huren vraagt. Hiermee wordt de pas afgesneden van de lokale kleine ondernemer. Kijk de uitzending echt even, u gaat begrijpen hoe dit werkt in Nederland.

Het gevolg van de werkwijze van de ontwikkelaars doorziet niet iedereen, maar we weten het wel: Alle winkelstraten in Nederland zijn hetzelfde. Al diezelfde winkelketens komen steeds terug, de diversiteit en originaliteit zijn ver te zoeken. De concurrentie zorgt ervoor dat we in Nederland zoveel winkels hebben, dat die pas bij een bevolking van 50 miljoen een gezonde exploitatie zouden kunnen draaien. Dat geeft aan hoe krom deze situatie is. Een garantie van mislukking.

Wethouder Lubbinge (PvdA) geeft aan hoever zijn visie en invloed rijken als hij reageert op de teloorgang van de diversiteit, de kleinschaligheid en de originaliteit. Formeel hebben we geen positie, zegt hij doodleuk. Kijk en nu komen we aan de kern. De megalomane ambitie om een winkelcentrum te bouwen is haast groter dan de stad zelf. Deze ambitie leverde de gemeente over aan de nietsontziende projectontwikkelaars die bepalen welke winkels er in het winkelcentrum komen. De prioriteiten in het uitgeven van de honderden miljoenen die de gemeente aan dit project besteedt, worden gesteld door de ontwikkelaar. Wethouder Lubbinge vindt dat kennelijk normaal.

Wat is het alternatief? Simpel weg betekent dat het naar een passend niveau bijstellen van de ambities en alleen in zee gaan met ontwikkelaars die tegemoet willen komen aan de eisen voor een gezellig winkelhart. En dus niet een megalomane consumentenfabriek, waar vooral de ontwikkelaar zelf garen bij spint. De SP roept al jaren: Mensen boven beton! Vroeg of laat zullen we gelijk krijgen. Helaas achteraf, maar dat zijn we wel gewend.

Martijn Stekelenburg