Ik heb tijdens het laatste Politiek cafe mijn stem uitgebracht voor de Nieuwegeinse Politicus van het Jaar. Bij de stembus stond een allercharmantste Justin van Hooijdonk, daar heb ik niets op tegen, laat dat duidelijk zijn. Ik heb mijn stemformulier met toewijding ingevuld en met een zeer voldaan gevoel in de daarvoor bestemde stembus gedeponeerd. Martijn Stekelenburg, fractievoorzitter van de SP, kreeg mijn zegen. Maar bij het betreden van de zaal begon sloeg mijn opgeruimde stemming om. Ik begon bij het aanschouwen van het aanwezige publiek een erg hard hoofd te krijgen in een positieve uitkomst voor mijn favoriet.

Het aantal stropdas dragende mannen was niet te tellen en ik kon over de grijze koppen heen lopen. De zaal was namelijk gevuld met ondernemers van het mannelijk geslacht , veelal op leeftijd, behorend tot de zogenaamde club van 100 in Nieuwegein. De moed zakte me in de schoenen. Verfrissend was echter de gastspreker, Tom Coronel, ondernemer in hart en nieren, die hoog vanaf de digitale toren blies, voornamelijk over zichzelf maar ook over het belang voor een ondernemer van internet, Youtube en de Social Media in de strijd om bekendheid en klanten.

Hadden de organisatoren van de verkiezing nu maar eerder dit praatje gehoord, dan hadden ze daar wat van kunnen opsteken. Ze zouden internet ingezet hebben om tot een gedegen keuze te komen voor politicus van het jaar. Wanneer het mogelijk was geweest om digitaal een stem uit te brengen, had Martijn nog wel kans gemaakt? Zijn politieke vrienden voelen zich immers meer thuis op het net dan rond de kartonnen stembus van Justin. Ik vrees dat er nu een winnaar uit genoemde bus zal komen die zich erop kan beroepen dat hij degene is met de meeste fans binnen de club van 100. En of dat nou iets zegt over zijn politieke kwaliteiten? Wat de twijfelachtige uitkomst van deze verkiezing ook moge zijn: Martijn is voor mij de Politicus van het Jaar!

Marian Bijvoet